توضیحات :
دانلود تحقیق در مورد تاریخچه و سیر تحولی عکاسی و تصویر برداری 33 صفحه در قالب Word قابل ویرایش.
بخشی از متن :
تاریخچه و سیر تحولی عکاسی و تصویر برداری
در سال
1727، "T.H.Schulze" با بعضی از ترکیبات نقره آزمایشهایی انجام داد. در
حقیقت او میکوشید که تصویر صفحه مشبک را بر روی سطحی که پوشیده از مخلوط
گچ ، نقره ، اسید نیتریک و سایر مواد شیمیایی بود، بوجود آورد. او دریافته
بود که کلرور نقره ، یکی از مهمترین مواد در عکاسی ، بوسیله نور ، سیاه
میشود.
در سال 1802 ، "Humphrey Davy" و "T.Wedgewook" ، سعی کردند تصویر سایه
واری را با استفاده از نور و روش شولز بوجود آوردند. آنها از محلول نیترات
نقره که روی کاغذ مالیده بودند، استفاده کرده ، جهت ثبت تصویر از دوربینی
به نام آبسکورا (جعبه تاریک) استفاده کردند. این وسیله ، جعبه بدون منفذ و
بسته ای بود که فقط در قسمت جلوی آن ، یک سوراخ کوچک یا یک عدسی ساده قرار
داشت که تصویر را روی کاغذ میانداخت و این اولین باری بود که با استفاده
از عدسیها و فعل انفعالات شیمیایی ، ضبط تصور ممکن شد.
اما تصویر حاصل شده ، به علت آنکه که هنوز نمیدانستند چگونه املاح نقره
اضافی را برای جلوگیری از سیاه شدن آن از بین ببرند، بعد از گذشت زمان
تیره میشد. تا اینکه در سال 1837 توسط "J.B.Reade" خاصیت تیوسولفیت سدیم
(هیپو) که مواد حساس به نور را در مناطق نور نخورده روی کاغذ زایل میساخت،
کشف شد. محلول هیپو با ترکیبات نقره ، ترکیباتی را بوجود میآورد که به
راحتی در آب حل میشد و از روی فیلم و یا کاغذ ، زایل میگردید.
اولین عکس رنگی
اولین
عکس رنگی نیز در تاریخ 17 مه سال 1861 ، بوسیله Clerk Maxwellدر انجمن
سلطنتی انگلستان به نمایش گذاشته شد. البته نمیتوان گفت که عکس رنگی خوب و
ایده آلی ارائه شد، ولی به هر حال با این کار ، فرایند روش رنگی توضیح
داده شد. در سال 1870 ، "دکتر مارکس" ، طریقه ساختن امولسیونی را که با
استفاده از ژلاتین و مخلوط کردن آن با برومورنقره بدست میآمد، معرفی کرد.
صفحات پوشیده از این امولسیون ، برای استفاده در دوربین به دست مصرف
کنندگان میرسید. امروزه امولسیون تقریبا با همان روش قبلی آماده و مصرف
میشود.
فرایندهای عکاسی
فرایندهای انجام شده برای ثبت تصویر در عکاسی ، عبارتند از: نوردهی ، ظهور ، ثبوت ، شستشو.
نوردهی
در
نتیجه هدایت نور، خواه به وسیله دوربین عکاسی دلخواه و خواه بوسیله هر
دستگاه عملی دیگر ، بر روی سطحی حساس ، تصویری دید آمده و ثبت میشود که
"تصویر مخفی" نامیده میشود. تصویر مخفی ، قابل رویت نبوده و فقط با اعمال
روشهای خاص بعدی یعنی عمل ظهور میتوان آن را قابل رویت ساخت و در حقیقت ،
زمانیکه مواد عکاسی (فیلم تخت ، فیلم حلقهای ، کاغذ) در دوربین ،
اگراندلسیور یا دستگاه چاپ ، نور میبیند، هالوژنهای نقره درون امولسیون
آنها به وسیله نور متاثر شده، موجب بروز فعل و انفعالات شیمیایی میشود و
در نتیجه تصویر مخفی بوجود میآورد که بعدها در اثر عمل ظهور قابل رویت
میشود.
امولسیونهای عکاسی
خمیر
مایه حاصل از پخش یکنواخت هالوژنهای نقره (کلرور نقره یا برمورنقره یا
یدورنقره) ژلاتین را "امولسیون عکاسی" مینامند. تهیه امولسیون یکی از
کارهای دقیق و حساس در عکاسی است و مراحل تولید آن به شرح زیر میباشد:
معادله شیمیایی که اساس تولید امولسیون عکاسی میباشد، عبارت است از:
AgNO3 + KCl → AgCl + KNO3
برای تهیه امولسیون به شکل ساده آن ، محلول ده درصد نیترات نقره را به
محلولی که شامل ژلاتین و کلرورپتاسیم است، افزوده و آن را به شدت به هم
میزنند، به این ترتیب ، بلورهای بسیار ریز کلرور نقره (AgCl) به تدریج و
به مقدار زیاد بدست میآید. سپس امولسیون حاصل را تا میزان مشخصی که معمولا
حدود 90 درجه فارینهایت (33 درجه سانتیگراد) است، برای چندین ساعت حرارت
میدهند. طی این عمل بلورهای هالوژن نقره (کلرور نقره) که بسیار ریز و
دارای حساسیت کم است در محلول حل شده ، به دانه های بزرگتر تبدیل میشوند
که این دانهها هم یکنواختتر و هم نسبت به نور حساستر هستند.
کلیه این اعمال فقط با وجود ژلاتین قابل اجراست. برای تکمیل امولسیون ،
مواد شیمیایی دیگری نظیر عامل سختکننده جهت جلوگیری از شل شدن و حل شدن
امولسیون در مراحل مختلف ظهور ، عامل حساس کننده جهت افزایش حساسیت
امولسیون به رنگهای مختلف طیف نور و غیره به آن میافزایند.
سپس امولسیون آماده شده برای مصرف ، نسبت به نوع استفاده ای که از آن
خواهد شد، روی سطوحی چون شیشه ، فیلم و کاغذ و غیره مالیده و بستهبندی
میشود.
حساسیت هالوژنهای نقره به نور
اگر در تهیه
امولسیون ، به جای کلرورپتاسیم ، برمورپتاسیم بکار برده شود، برمورنقره
(AgBr) و یا یدور نقره (AgI) تولید میشود که آنها نیز حساس به نور هستند.
این سه ترکیب را هالوژنهای نقره مینامند که از اجزاء اصلی امولسیونهای
مورد مصرف در غالب زمینههای عکاسی هستند و حساسیت هالوژنها به نور به
ترتیب کلرور ، برمور و یدور نقره افزایش مییابد. به این ترتیب که
برمورنقره حساستر و یا سریعتر از کلرونقره است. در نتیجه میتوان گفت که
امولسیون مورد مصرف در ساختن فیلمها ، بیشتر از برمور نقره و گاهی هم در
صد کمی از یدور نقره تشکیل میشود.
هالوژنهای نقره فقط قسمتی از طیف نور یعنی طول موجی در حدود 500 میلی
میکرون را جذب میکنند و با افزودن مواد حساس کننده ، حساسیت امولسیون به
نور بیشتر میشود. مثلا پاره ای از مواد آلی ، امولسیون را نسبت به اشعه
ماوراء بنفش حساس میکنند و بعضی از این مواد حتی قادرند حساسیت فیلم را تا
طول موجی برابر 1250 میلی میکرون گسترش دهند.
بسیاری از این امولسیون های حساس به اشعه ماوراء بنفش در عکسبرداری
هوایی ، ستاره شناسی و سایر تحقیقات علمی و فنی که نیاز به عکسبرداری
دارند، حائز اهمیت بسیاری هستند.
فرایند ظهور در عکاسی
فرایندی
که طی آن ، در اثر فعل و انفعالات شیمیایی محلولهای ظهور با املاح نقره
نورخورده درون امولسیون ، تصویر مخفی به تصویر قابل رویت تبدیل میشود، عمل
ظهور نامیده میشود. تصویر مخفی ، متشکل از بلورهای بسیار ریز نورخورده
املاح نقره است و زمانی که در تماس با ظاهر کنندهها قرار میگیرد،
هالوژنهای نقره به نقره آزاد ، احیا شده و از تجمع نقره آزاد ، تصویر شکل
میگیرد و عامل ظهور نیز اکسید میشود.
محلولهای ظهور عکاسی
محلولهای
ظهور ، امولسیونهای سیاه _ سفید بسیار متنوعی هستند و میتوان گفت، برای
هر منظوری ، از محلول ظهور خاصی استفاده میشود. ولی بطور کلی محلولهای
ظهور ، حاوی مواد زیر میباشند:
حلال
برای
مخلوط کردن مواد شیمیایی مختلف یک فرمول ظهور ، از آب بعنوان حلال استفاده
میشود، از آن رو که محلول حاصله بتواند در امولسیون ، نفوذ کرده و جذب آن
شود. در برخی از مواد خاص ، مثل بعضی از انواع ظاهر کنندههای غلیظ ، مواد
حل کننده دوم و یا سومی نیز لازم است تا مواد شیمیایی به صورت محلول
بمانند. ماده ای مثل دیاتیلن گلیکول که به عنوان نگهدارنده مواد آلی بکار
میرود.
عامل ظهور
عوامل ظهور ،
ترکیبات شیمیایی پیچیده آلی هستند که وقتی در محلول ظهور حل میشوند،
دارای قابلیتی میشوند که هالوژنهای نقره نورخورده را ظاهر میسازند. ولی
با هالوژنهای نور نخورده هیچگونه فعل انفعالاتی انجام نمیدهند. به عبارت
دیگر ، آنها احیا کننده های هستند که الکترونهای لازم جهت احیا شدن یونهای
نقره و تبدیل آنها به فلز نقره را آزاد میکنند.
